گرداننده : رضا قاسمی نشريه ادبی

صفحه‌ی نخست

مقاله

داستان

شعر

گفت و گو

نمايشنامه

طنز

مواد خام ادبی

درباره‌ی دوات

تماس

کتابخانه دوات

دعوت به مراسم
 کتابخوانی

 

 

گراناز موسوی

تعزيه

 

 

والطین والزیتون که با این جماعتِ یأجوج

                                                     زبانم به زنایِ محصنه می رود

 

باید به حاشیه ام دست ببرم و متنِ تنم را دوباره بخوانم

تمام استخوانم ویران است

 در لفافه صدای خمسه خمسه می آید و

 لالا این روایتِ لات به لالایی نمی ماند

 

دوباره چه کلکی به این حقه چسبیده که تریاک از کشتِ پیراهنم می گذرد

و اناالحق

            حناقِ هیچ حلقومی را چاره نمی کند

چه نشئه بازاری درین وامانده به ساطور می کشد!

 

الف لام مین

که در کوچه های رکیک

                             رمقی برای حادثه نیست

باد در ادعیه می پیچد و زارِ زمین

                                       فقط اجنه را حشری می کند

                                       که این هوای رگ کرده مدام خطبه شود

 خیره به خیمه های جماعت ياجوج و الفیه های پاچین و پوشینه و تک دست بالای عَلَم و علومِ غریبه

بازْ اينْ چِه نوُحِهُ و چِه عَزا و چِه ماتَمْ اَسْتْ

هی قمه بالا بردیم و هیهات! قیمه بالا آوردیم

هي سرمه كشيديم و ياهو! تكه شديم

تا حقمان تكه تكه و حلقمان عاشورا شد

كسي نگفت در اين تكيه شوهر نيست و تكيه بر تكه هاي هياهو نمي شد زد

حالا پشت کرکری های دیواری و کرکره های خانگی

                                                     کولمان بارِ نشئه است و زیم زیمِِ کابلی

فصل تیغ زدنِ غوزه است و حقه زدن

 دیگر نمی کشم این همه کشیده را که توی گوشم سنج می زند

 

حالا زنی که هیچ در دامنم کوتاه نمی آمد

 حنجره اش بگیر و ببند و پیراهنش راه بندان و درنگاهش بارانِ جرجر است ودنگ دنگِ آهنگران و نامش هاجری که واویلا!

                                                                                        

                                                                           تهران – ۸۳  و ۸۲

 

 

 

   

بازچاپ مطالب دوات ممنوع است؛ به مطالب دوات فقط می‌توانید لینک بدهید.

برگشت